สวัสดีพ่อแม่พี่น้องฮร่า~~~
ตุ้บ! เพล้ง! พลั่ก! อ่อก!(เสียงชาวบ้านรุมประชาทัณฑ์ไอ้เพนจังผู้ดองบล็อก)
หงิง...ขออภัยฮ่ะ จริงๆแล้วช่วงนี้มีเวลาว่างแหละ แต่เอาไปนอน เฮอะๆๆ
แพล่ม
ดีใจมากเรยอ่า...หลังออกเวรมีเวลานอนเต็มตื่นแบบชาวบ้านชาวช่องเขาซักที
ตอนนี้เพนจังหน้าใสแก้มระเรื่อราวกับตูดเด็กแรกเกิด เนื่องจากการพักผ่อนที่เพียงพอ
ไอ้การนอนพอเนี่ยมันสำคัญมากเลยนะคะ เพราะนอกจากจะทำให้สติสตังสมประกอบต่อการทำงานให้มีประสิทธิภาพแล้ว ยังช่วยให้ภูมิต้านทานไม่ตกต่ำอีกด้วย
ช่วงนี้ถึงฝนฟ้าจะกระหน่ำซัมเมอร์เซลเพียงไร ชาวบ้านจะเป็นไข้ได้หวัดกันขนาดไหน เพนจังก็แข็งแรงเริงร่าท้าแดดท้าฝนได้เรื่อยๆ 555 ไม่ติดหวัดใครเลย แถมแผลร้อนในปากที่ขึ้นบ่อยๆสมัยอยู่วอร์ดที่ต้องอดนอนก็ไม่เคยโผล่หัวมาให้ซี้ดปากซักแอะ we got the power! โอ้ว....ชา..ลา..เฮด...ชาลา!
ชักอยากมาเรียนต่อแผนกเวชศาสตร์ฉุกเฉินแล้วสิ : D ทำงานเป็นกะ มีเวลาพักผ่อนตามสมควร
และที่สำคัญคือ ได้มีเวลากลับบ้านไปหาครอบครัวแร้ววววว XD
ไม่ได้เห็นหน้าครอบครัวมาราว2เดือน คิดถึงแทบขาดไส้
จุ๊บๆ กอดๆพ่อจ๊ะ แม่จ๋า พี่ขา ได้กินข้าวกันพร้อมหน้าแล้ว อะฮือ...ซึ้ง TvT
รักแห่งสยาม
พี่ชายเพนจังเพิ่งซื้อDVDรักแห่งสยามมาน่ะ โชคดีฉิบเลยที่ได้กลับบ้านวันนี้ เลยได้ดูหนังเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่อยากดูมาก เพราะอ่านรีวิวหนังหลายที่ในช่วงที่หนังเพิ่งออกฉาย พบว่าการดำเนินเรื่องและความสวยงามของตัวหนังดึงดูดจิตใจผู้ชมอย่างยิ่ง เพนจังเคยดู13เกมสยองที่พี่มะเดี่ยวกำกับมาแล้ว ก็ค่อนข้างชอบผลงานของเขา เลยคิดว่าหนังเรื่องนี้จะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน เอาล่ะ...จะต้องดูเรื่องนี้ให้ได้
แล้วทำไมไม่ไปดูในโรงซะแต่แรกฟระ?
เพนจังเป็นพวกไม่ชอบดูหนังโรงง่ายๆขะรับกระผม เพราะมีแนวคิดส่วนตัวที่ว่า การที่เราจะเสียเงินและเวลาราว2-3ชั่วโมงเพื่อไปดูหนังเรื่องนึง เราควรจะได้รับรสกำซาบในเนื้อหนังของบทหนัง ความmatchingของเพลงประกอบหนังกับธีมเรื่อง actingของนักแสดง มุมกล้องที่กวาดไปมา การประสานงานของทุกคนในทีมกองถ่าย ตั้งแต่บูมแมน ตากล้อง ฝ่ายจัดหาสถานที่ เด็กขนของ ฯลฯ และความเทพของผู้กำกับที่ทำให้ทุกอย่างประกอบกันออกมาอย่างลงตัว
ดังนั้น พิธีรีตองที่เพนจังจะเตรียมการก่อนคิดดูหนังสักเรื่องคือ
-
อ่านเรื่องย่อ เพื่อเข้าใจscopeแนวหนังคร่าวๆ ว่าแนวนี้โดนขนาดไหน พร้อมกับเดาแนวทางของเนื้อเรื่องไปอย่างสนุกใจ รักแห่งสยามเป็นหนังแนวความรัก ซึ่งมีความสัมพันธ์หลายรูปแบบ ทั้งรักของพ่อแม่ลูก รักของสามีภรรยา รักของชายหญิง รักของชายชาย รักของเพื่อน ตัวละครก็เป็นคนธรรมดาเดินดิน จึงน่าจะทำให้เราร่วมเป็นส่วนหนึ่งของหนังได้โดยไม่ยาก แต่ตอนแรกแอบคิดนิดนึงว่า เรื่องที่แล้วพี่มะเดี่ยวทำ13เกมส์สยองมันไม่ใช่แนวนี้เลยนี่หว่า แล้วเรื่องรักแห่งสยามนี่จะเป็นยังไงน้า
-
ดูชื่อผู้กำกับ ถ้าเคยคุ้นหนังและชอบพอกันมาก่อน จะตัดสินใจดูหนังเรื่องถัดไปได้ง่ายมากขึ้น ตอนนี้กำลังชอบผู้กำกับกลุ่มค่ายGTH และพี่มะเดี่ยวนี่แหละ เด็กนิเทศ จุฬาฯ ทำหนังแต่ละเรื่องโดนๆทั้งนั้น แนวไม่น่าเบื่อ เข้าถึงเนื้อหาได้ง่าย แปลกใหม่ ภาพสวย และเดาตอนจบได้ยาก อย่าง13เกมส์สยองนี่ ได้อ่านภาคการ์ตูนของคุณเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์มาก่อน ชอบการ์ตูนของเขามากเลย พอมาดูหนังของพี่มะเดี่ยวแล้วก็ เออ ต่างกันออกไป แต่ก็เจ๋งง่ะ ไม่ทำให้เราผิดหวัง อ่า...แบบนี้เรียกว่าชอบพอกัน
-
รอให้หนังเดินสายสักพัก แล้วรออ่านรีวิวจากมหาชน ตั้งแต่นักวิจารณ์อาชีพ ไปจนถึงประชาชนทั่วไป เราเพนจังชอบอ่านตามบล็อกชาวบ้านมากกว่า ได้อรรถรสดี หลากหลายทัศนะ เพิ่งดูหนังจบมาอารมณ์พีคๆแล้วก็อัพบล็อกมันเดี๋ยวนั้นเลย พวกนี้เขาเล่ากันได้มันมาก เกลียดก็เกลียดจัดๆ ฮักก็ฮักแต๊ๆ นอกจากนี้ก็ตอดถามจากเพื่อนเอา ส่วนใหญ่เพื่อนก็ให้เหตุผลที่ดีและละเอียดพอสำหรับตัดสินใจดูหนังเลยทีเดียว
-
ฟังเพลงประกอบภาพยนต์ อันนี้ไม่ต้องทำอะไรมาก เปิดวิทยุทุกวันมันก็เข้าหูเอง บางเพลงชอบตั้งแต่ยังไม่รู้จักหนังเลยมั้ง อย่างเพลงรู้สึกบ้างไหมของน้องพิชเนี่ย ตอนแรกไม่รู้ว่าใครร้อง แถมไม่รู้ว่าเป็นost.ของรักแห่งสยาม แต่ก็ชอบไปซะแล้ว เนื้อเพลงกล่าวที่คนรักที่จากไกล มันตรงกับสถานการณ์ตอนนั้นของเราพอดี เลยไปหามาโหลดฟังทุกเช้าค่ำซ้ำไปมา ใช่...ที่ฟังเพลงก่อนนี่ก็เพื่อกำซาบในท่วงทำนองและคำร้องของเพลง เพนจังไม่ได้ชอบฟังเพลงให้มันลอยๆผ่านหูเฉยๆนา เนื้อเพลงมีสาระของมันที่ผู้ฟังควรสนใจด้วย ไม่งั้นเขาจะเสียเวลาแต่งมาทำไมหละเนาะ บางเพลงมีหลายเวอร์ชันก็ไปหามาฟังให้หมด ชอบแกะเสียงเครื่องดนตรีที่mixกันอยู่อะ นึกชมคนแต่งเพลงว่า ทำได้ไงว้า เก่งเนาะ เพลงในเรื่องรักแห่งสยามนี่พี่มะเดี่ยวแต่งเองเกือบหมดเลย หลายเพลง แต่เพราะทุกเพลง เฮ้ย...แบบว่าเก่งง่ะ ขอกราบพี่มะเดี่ยวงามๆ1ทีนะพี่นะ m(_ _)m
-
พิจารณาจากข้อมูลในข้อก่อนๆว่าจะซื้อDVDหรือไม่ ถ้าชอบมากก็ซื้อ พอดีพี่ชายชอบซื้อDVDมาแล้วก็ดูนังกันทั้งบ้านเวลาว่าง ปกติไม่ได้รีบดูหนังโรงมากอยู่แล้ว ถ้าไม่มีใครชวนไปดูก็รอดูพร้อมDVDนั่นแหละ เพราะต้องการจะดูทั้งหนัง+commentary, เบื้องหลัง, deleted scene, casting, MV, และอื่นๆที่แถมมาในDVDด้วย เวลาได้ดูหนังที่ชอบจะเปรมมาก ใช้เวลากับDVD1แผ่นไปค่อนวันทีเดียว
สรุปว่าจาก5ข้อที่ผ่านมา เพนจังก็ได้ดูหนังเรื่องนี้ตอนมันออกDVDนี่แหละ ดูเวอร์ชันdirecter cut ยาว3ชั่วโมงกว่า แต่ไม่เบื่อเลย เราว่าเนื้อเรื่องมันผูกความสัมพีนธ์ของแต่ละตัวละครได้ดีนะ ไม่เยิ่นเย้อเวอร์ไป realดี ดูแล้วอินเรื่องความสัมพันธ์ของครอบครัวกับความสัมพันธ์ของเพื่อนนี่แหละ (พอดียังไม่มีความรักแบบแฟนอะน้า) ดูแล้วซึ้ง คิดถึงบ้าน แล้วก็คิดถึงเพื่อนรักที่จากกันไปไกลด้วย(เอาอีกแล้วตู)
"วันหนึ่งเราจะรู้ว่า เราเปราะบาง เกินกว่าจะอยู่คนเดียวได้"
ความสัมพันธ์ของโต้ง-มิวในเรื่อง เราไม่แหยงนะ มองเป็นความรักแบบนึงไปเลย คือ ไม่มีเชิงเพศเข้ามาเกี่ยวข้อง แต่มันเป็นความรักแบบคน2คนปรารถนาดีต่อกัน ก็เลยแสดงความรักต่อกัน ไม่รู้เพราะความเป็นเด็กของตัวละครด้วยหรือเปล่า มันดูใสๆอะ(ถ้าตัวละครอยู่วัยผู้ใหญ่กว่านี้เราอาจจะอี๋ก็ได้แฮะ) ไม่ได้สนับสนุนYนะ แต่ตอนที่โต้ง-มิวถูกห้ามไม่ให้เจอกันน่ะ แล้วสงสารมากๆ มิวที่ต้องทนอยู่ตัวคนเดียวมาตลอด 5 ปี บัดนี้มันกลับมาครอบงำมิวอีกคั้งอย่างโหดร้าย ไอ้ที่มิวบอกว่าความเหงามันเหี้ยมากเนี่ย ดูแล้วอินเลย T^T เอาแล้วตู ถูกหนังเรื่องนี้ดึงไปจนได้
ชื่นชมในความสัมพันธ์ของหญิงที่มีต่อมิวเช่นกัน อย่างนี้สิ ความรักที่แท้จริง มันคือความปรารถนาที่จะให้คนที่เรารักมีความสุข (ถึงแม้ตัวเองจะเจ็บปวดก็ตาม...โฮ) ไม่รู้ว่าจะมีจริงอยู่ในโลกนี้หรือเปล่านะ ความรักแบบนี้ เพนจังว่าหายากนา
สุนีย์ผู้เป็นตัวละครที่ต้องแบกรับอารมณ์หนักหน่วงที่สุดในเรื่องก็สื่อออกมาได้ตรงกับคนเป็นแม่หลายๆคนหมือนกันนะ เราดูแล้วบางทีคิดถึงพ่อแม่ตัวเอง เพราะรัก จึงต้องทำอะไรบางอย่างที่บางครั้งอาจทำให้ลูกเจ็บปวดโดยไม่รู้ตัว แต่ทั้งนี้ก็เพราะว่ารักนั่นแหละ ถ้าไม่รัก ไม่แคร์ จะมานั่งปากเปียกปากแฉะเปลืองแรงทำสิ่งเหล่านี้ให้ทำไม จริงมั้ย :D
กรนี่เป็นพ่อที่น่าสงสาร ลูกสาวก็หาย เมียก็ดุ ลูกชายเกือบเป็นเกย์ ก็ไม่แปลกใจว่าทำไมถึงต้องพึ่งพาเหล้า ถึงเขาจะขี้เมา แต่เราก็แอบเห็นหลายๆฉากที่เขาส่งสายตาของผู้เป็นพ่อที่เอ็นดูลูก สามีผู้รักภรรยานะ เออ...แล้วก็การดื่มสุราอย่างเมามันและหนักหน่วงนี่มันทำให้ป่วยได้อย่างในเรื่องจริงๆนา ใครไม่อยากตายไวก็เลิกซะน้า
แตง-จูน สุดท้ายก็ยังไม่แน่ใจว่าเธอใช่คนเดียวกันหรือเปล่า ในหนังไม่ได้เฉลย ให้กลับไปคิดกันเอาเอง อย่างไรก็ตาม เป็นตัวละครที่น่ารัก สร้างสีสันให้กับเรื่อง และเป็นตัวกลางที่ปรับความสัมพันธ์ระหว่างคู่อื่นๆในหนังเรื่องนี้ให้ราบรื่น
วงออกัส cool, man! แต่ละคนเจ๋งจริงๆ ทั้งนักร้องและนักดนตรี ได้ดูคอนเสิร์ตของพวกน้องๆเหล่านี้แล้วอายหวะ ตอนตูเป็นนักเรียนตูทำอะไรดีๆเค้าเป็นมั่งมั้ยเนี่ย ชอบเพลงที่น้องๆเอามาเรียบเรียงดนตรีใหม่ๆนะ ฟังแล้วก็เพราะไปอีแบบ ส่วนเพลงในอัลบั้มของน้องๆเองฟังแล้วก็ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงได้ติดอันดับชาร์ตวิทยุ ^_^
และขอสรรเสริญเฮียคนนี้เป็นพิเศษ ฮะฮิ้วววว กำกับหนังเริ่ด+แต่งเพลงจับใจหลาย
ในcommentaryและเบื้องหลังของการถ่ายทำ ดูแล้วศรัทธาทีมงานหนังและนักแสดงจริงๆ ว่าพี่ท่านแต่ละคนเหนื่อยกันขนาดไหน กว่าจะให้กลุ่มคนดูได้มานั่งเสพสุขกับหนังชั่วระยะไม่กี่ชั่วโมงนี่และได้อมยิ้มกลับบ้านกับไปคนละไม่มากก็น้อย ถึงเราจะเสียเงินดูหนัง แต่ยังไงก็ขอบคุณทีมงานทุกท่านเหล่านี้จริงๆเลยที่ทำให้คนที่เลิกจากงานเหนื่อยๆได้มีเวลาเปรมกับการดูหนังดีๆสักเรื่องแบบนี้
ก็ไม่แปลกใจว่าหนังเรื่องนี้ทำไมได้รางวัลล้นหลาม พิสูจคุณภาพด้วยตัวคุณเอง
บางคนอ่านเอนทรีนี้แล้วอาจจะเอียนว่า เวอร์ไปมั้ง มีแต่ขอดี ไม่มีข้อเสียเลยเหรอ เออ...พอดีเพนจังเป็นคนมองโลกในแง่ดีนะ แต่ก็ไม่ชมใครง่ายๆ เป็นคนมาตรฐานสูงพอสมควร อันนี้ดูแล้วรวมๆ ใจมันบอกว่าชอบมาก ก็เลยว่าไปตามเนื้อผ้า ก็เท่านั้นฮะ
ตอนนี้เป็นโรคบ้าอะไรไม่รุ ชวนคนที่ไม่เคยดูหนังเรื่องนี้ว่า ไปหาแผ่นมาดูซะนะ พระเจ้าจอร์ชมันยอดมาก วะฮ่ะๆๆๆ
ปล. เพลงticketเพราะติดหู แต่ตีความยากมากเลยอะ ถึงจะฟังพี่มะเดี่ยวอธิบายในDVDแล้วก็ยังไม่เกทเต็มที่อะ
เอ่อ...วันนี้อัพยาวเป็นประวัติกาลเลยวุ้ย ^^"
